Po śmierci Giovan Paola borykała się z trudnościami finansowymi, dlatego w 1857 roku wróciła do rodzinnego miasta i utrzymywała się dając prywatne lekcje. 1 stycznia 1859 roku rozpoczęła wydawanie tygodnika liberalno-literackiego „Il Romito” aż do lipca 1861 roku, do czasu proklamowania Królestwa Włoch. W piśmie obok wiadomości artystyczno-literackich pojawiały się artykuły polityczne o wyraźnej orientacji propiemonckiej i procavouryjskiej. Współpracował z nią De Sanctis, który w 1861 roku został wybrany na posła do parlamentu i został ministrem edukacji. Do niego zwróciła się Angelica w 1861 r. z zamiarem założenia szkoły dla dziewcząt w Livorno inspirowanej pedagogicznymi pomysłami jej przyjaciela Enrico Mayera.
Około 1864 roku napisała dramat liryczny Corinna, w 1868 powieści: Ulrico e Elfrida i Il gobbo di Santa Fiora. W ostatnim dziesięcioleciu życia zajmowała się głównie problematyką dydaktyczno-pedagogiczną, zwracając szczególną uwagę na problemy związane z edukacją kobiet. W latach 1872–1875 tworzyła Componimenti drammatici, gdzie opisała życie Dantego na dworze Scala, Lello – o historii XVIII-wiecznego rycerza oraz powieść Spiro.