Dwukrotne badanie kariotypu przyniosło dwa różne rezultaty. Jedno z badań, którego wyniki opublikowano w 1973, wskazywało, że u nieokreślonego podgatunku 2n=74. Według informacji z 1992 u podgatunku nominatywnego (tam jako A. p. chinensis) 2n=78. Genom mitochondrialny u bagiewników białopierśnych złożony jest z 17 213 par zasad.
Podgatunki i zasięg występowania IOC wyróżnia następujące podgatunki: A. p. phoenicurus (Pennant, 1769) – Pakistan, Indie, Nepal (pierwszy okaz muzealny pozyskany między 1824 a 1844), Malediwy i Cejlon po wschodnie Chiny, Tajwan, Riukiu, Ogasawara i Japonia na południe poprzez południowo-wschodnią Azję i Filipiny po Wyspę Bożego Narodzenia oraz Wyspy Kokosowe. Populacje z północnych części zasięgu zimują na południu, aż po zachodni Półwysep Arabski. Współcześnie zasięg tego podgatunku poszerza się na północ w Japonii i Koreę oraz na wschód po Mikronezję. A. p. insularis Sharpe, 1894 – Andamany i Nikobary A. p. leucomelana (Müller, 1842) – Celebes, zachodnie Moluki i Małe Wyspy Sundajskie