Do 2010 w Omanie dokonano ponad 50 stwierdzeń (pierwsze w 1977; do 1994 – 13), w Zjednoczonych Emiratach Arabskich – ponad 25 (pierwsze na przełomie listopada i grudnia 1992), zaś w Katarze i Jemenie po jednej przygodnej obserwacji (w Katarze w lutym 2007, w Jemenie w marcu 1993). W grudniu 2010 miała miejsce pierwsza obserwacja w Iranie. Pierwszoroczny ptak znalazł się 600 km od najbliższych znanych stanowisk lęgowych. W drugiej połowie 2010 duży obszar w Pakistanie został nawiedzony przez powodzie, co być może przyczyniło się do utworzenia nowych środowisk życia dla bagiewników białopierśnych.
Morfologia Długość ciała wynosi 28–33 cm; masa ciała samców: 203–328 (średnio 228,5) g, masa ciała samic: 166–225 (średnio 196,5) g; rozpiętość skrzydeł około 49 cm. Poniżej podano w milimetrach wymiary szczegółowe dla ptaków podgatunku nominatywnego: Płeć oraz liczbaosobnikówDługośćskrzydłaDługość dzioba(od nasady w czaszce)DługośćskokuDługośćogonaSamce, n=12148–17838–4253–6359–80Samice, n=14138–16834–3652–5946–71 Dla nieokreślonej liczby przedstawicieli A. p. insularis długość skrzydła wynosi 157–173 mm, długość dzioba od piór – 37–44 mm (starsze dane z 1913 mówią o długości skrzydła 136–163 mm, średnio 149,5 dla 29 osobników A. p. javanica [= A. p. insularis]). Dla 3 samców z podgatunku A. p.