4 Dywizja Pancerna () – amerykańska dywizja wojsk pancernych, istniejąca w latach 1941–1949 i 1954–1972.
Historia i działania zbrojne Dywizja została utworzona w Fort Drum (dawniej Pine Camp) 15 kwietnia 1941, czyli jeszcze przed przystąpieniem Stanów Zjednoczonych do II wojny światowej. Liczyła pierwotnie 3800 żołnierzy. Gotowość bojową osiągnęła w 1942, a na przełomie 1943 i 1944 została przerzucona do Anglii w związku z planami inwazji na Normandię.
4 Dywizja Pancerna wylądowała na plaży Utah 11 lipca, a po raz pierwszy weszła do walki 17 lipca 1944 roku. 28 lipca, w ramach działań bojowych VIII Korpusu podczas operacji Cobra, dywizja zabezpieczyła obszar Coutances. Następniejednostka skierowała się na południe, aby zdobyć Nantes, odcinając półwysep Bretoński od reszty sił niemieckich 12 sierpnia 1944 roku. Skręcając na wschód, szybko przemierzyła Francję na północ od Loary, przekroczyła Mozelę w dniach 11–13 września, oskrzydliła Nancy i wyzwoliła Lunéville 16 września. Dywizja walczyła z kilkoma niemieckimi brygadami grenadierów pancernych w Lotaryngii, w tym z 49 Brygadą Grenadierów Pancernych SS i 51 Brygadą Grenadierów Pancernych SS, pokonując liczniejsze siły niemieckie w bitwie pod Arracourt dzięki lepszej taktyce i wyszkoleniu.