10 lutego 1905 został pożegnany w Sanoku (jego miejsce na stanowisku naczelnego dyrektora sanockiej fabryki zajął Ignacy Drewnowski), po czym udał się do LwowaO pożegnaniu Misiągiewiczaw fabryce informowano ponownie w połowie marca 1905, zob.
Od około 1902 do 1914 był członkiem rady nadzorczej (zawiadowczej) Galicyjsko-Bukowińskiego Akcyjnego Towarzystwa Przemysłu Cukrowniczego w Przeworsku•••••••••••. Od około 1906 był detaksatorem wydziału okręgowego w Mościskach C. K. Galicyjskiego Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego z siedzibą we Lwowie•••••••. Jak przedstawiciel większej własności 11 października 1906 został wybrany członkiem zarządu powiatowego kółek rolniczych w Mościskach.
Wraz z żoną Wandą (1852-1914) miał syna Romana i córkę (po mężu Śmiałowska). Aleksander Misiągiewicz zmarł 7 lipca 1925. Został pochowany na cmentarzu w Lipnikach. Do 2018 grobowiec rodzinny Misiągiewiczów został odrestaurowany staraniem Towarzystwa Miłośników Lwowa i Kresów Południowo-Wschodnich Oddział Stołeczny Warszawa.