W trakcie bombardowania Składnicy w dniu 2 września wszystkie moździerze zostały zniszczone. W czasie obrony został ciężko ranny w piersi. Po kapitulacji przeniesiony do szpitala. Od listopada 1939 do lutego 1945 przebywał w niewoli niemieckiej (nr jeńca 70773) w Stalagu I A. Pracował w gospodarstwach rolnych u niemieckich rolników.
Po wyzwoleniu w maju 1945 r. wrócił do domu. Jako przedwojenny zawodowy podoficer nie mógł dostać odpowiedniej pracy, zajmował się więc uprawą wydzierżawionej ziemi. W 1948 ze względu na chore serce przestał pracować na roli. Dzięki protekcji byłych kolegów został zatrudniony w przedsiębiorstwie Skupu Surowców Włókienniczych i Skórzanych w Jarosławiu jako pracownik umysłowy. Jednak rozwijająca się choroba doprowadziła do wylewu krwi i częściowego sparaliżowania. W kwietniu 1963 zwolniony z pracy został pozbawiony środków do życia. W trzy miesiące po zwolnieniu przeszedł na rentę.
Zmarł 11 lutego 1967. Pochowany na starym cmentarzu w Jarosławiu.