W 2009 przeszedł do francuskich Zielonych (na bazie których powstała partia Europe Écologie-Les Verts), wszedł w skład biura wykonawczego tej formacji. W 2010 wybrany na radnego Île-de-France, zasiadał w radzie regionalnej przez jedną kadencję do 2015. W 2012 po raz trzeci został członkiem Partii Socjalistycznej, jednak już rok później utworzył nową formację pod nazwą Nouvelle Donne. Był współprzewodniczącym tej partii, która wysunęła go jako kandydata na prezydenta (nie zdołał zarejestrować swojej kandydatury w 2017). W 2016 został wykluczony z ND, jednak wkrótce jego członkostwo przywrócono; objął funkcję rzecznika prasowego ruchu. Przez kilka miesięcy był członkiem powołanej przez prezydenta w 2018 Haut Conseil pour le climat, organu doradczego do spraw klimatu.
W 2019 z listy wyborczej współtworzonej m.in. przez jego ugrupowanie i socjalistów uzyskał mandat eurodeputowanego IX kadencji.
Wybrane publikacje La grande trahison: les élites ont abdiqué, à nous de reprendre la main, 2014 Non-assistance à peuple en danger, 2015 Einstein avait raison: il faut réduire le temps de travail (współautor), 2016 Pour éviter le chaos climatique et financier.