Mężczyźni nie otrzymywali żadnego wynagrodzenia ani zasiłku za bycie częścią milicji, więc jej powołanie spotkało się z silną niechęcią i opozycją ze strony Maltańczyków.
Milicja zorganizowana była w sześciu kompaniach: dwie kompanie w sile 200 mężczyzn każda w Valletcie, z zadaniem obrony Grand Harbour i portu Marsamuscetto, oraz po jednej 100-osobowej kompanii w Florianie, Birgu, Isli i Bormli. Później zorganizowana został też kompania w Rabacie na Gozo, lecz planowane kompanie w wioskach nie zostały nigdy doprowadzone do powstania. Oficerowie, w tym komendant główny, lekarze, kapitanowie oraz młodsi rangą byli ustanawiani bezpośrednio przez gubernatora. Żołnierze Royal Malta Fencible Regiment byli instruktorami członków milicji.
Obowiązkowy charakter milicji został zarzucony w październiku 1854, a w 1857 jednostka została rozwiązana z powodu niesatysfakcjonującego uczestnictwa w ćwiczeniach.
Przypisy
Kategoria:Historia Malty Kategoria:Milicja według państw