mały|Karta tytułowa V Śpiewnika domowego Moniuszki Śpiewnik domowy – cykl 12 zeszytów z pieśniami z towarzyszeniem fortepianu autorstwa Stanisława Moniuszki z połowy XIX w.

Pierwsze pieśni do Śpiewnika Moniuszko zaczął gromadzić po 1840 z zamiarem zbiorczego wydania. Mieszkał wtedy z nowo poślubioną żoną w Wilnie i pracował jako organista w kościele św. Jana. W tym okresie pisał pieśni, korzystając między innymi z tekstów poety Władysława Syrokomli. W sierpniu 1842 pojechał do Petersburga w sprawie publikacji pieśni. Powrócił z zezwoleniem cenzury na ich wydanie oraz na publikację zapowiedzi wydania Śpiewnika domowego w "Tygodniku Petersburskim" (nr 72).

W końcu 1843 ukazał się I Śpiewnik domowy, zrecenzowany przez Józefa Ignacego Kraszewskiego w "Tygodniku Petersburskim" (1844 nr 50) oraz przez Józefa Sikorskiego (anonimowo) w "Bibliotece Warszawskiej" (IV, 1844).

Prawdopodobnie pod koniec 1845 został wydany II Śpiewnik domowy, a na początku 1846 wyszło 9 pieśni Moniuszki jako wkładka nutowa do poematu Witolorauda Kraszewskiego.