W toku całej swej działalności KW „Gryf” był bardziej nastawiony na turystykę wioślarską, niż na wyniki sportowe. Największym wyczynem w zakresie wielodniowych wypraw wioślarskich było pokonanie w 1931 roku liczącego 3000 km szlaku: Bydgoszcz – Toruń – Brześć n. Bugiem – Kanał Królewski – Pińsk – Kanał Ogińskiego – Słomin – Kanał Augustowski – Łomża – Ostrołęka – Pułtusk – Modlin – Warszawa – Włocławek – Bydgoszcz. Dokonali tego Adolf Stenak, Albert Kostrzewa i Edwin Malak.
Na wiosnę 1939 roku miasto rozebrało przystań „Gryfa”. Podczas rozbiórki uszkodzona została część taboru pływającego klubu. Aż do wybuchu II wojny światowej trwały pertraktacje „Gryfa” z Zarządem Miasta co do naprawy łodzi. Kres działalności klubu nastał wraz z wybuchem wojny.
Wyniki sportowe wioślarzy KW „Gryf” w swych startach nie osiągnął znaczących sukcesów. W zawodach wioślarskich uczestniczył od roku 1926. W poszczególnych latach uzyskał następujące wyniki w klasyfikacji klubowej (dane według tabel punktacyjnych PZTW za poszczególne lata – podane zostało miejsce i ilość klubów, które zdobyły w regatach punkty oraz oficjalnie je sklasyfikowano): w 1928 – 10 miejsce na 13 klubówSport Wodny, 1930 Nr 3 s. 76 Wielkopolska Biblioteka Cyfrowa [dostęp 2019-05-07]., w 1929-32 nie sklasyfikowanySport Wodny 1930 Nr 3 s.