W 1881 roku opublikował pierwszą odsłonę Fungi tridentini novi vel novum vel nondum delineati, dzieło, które po ukończeniu w 1892 r. zawierało 232 strony tekstu i 217 tablic. W 1884 r. Wyjechał do Trydentu, gdzie pozostał do końca życia. W 1887 r. Został mianowany administratorem dóbr biskupstwa trydenckiego. Piastował to stanowisko do 1910 r.
Stał się czołowym specjalistą w różnych dziedzinach, w których cieszył się bliską współpracą z takimi specjalistami w zakresie mykologii jak Lucien Quélet, Adalbert Ricken, Narcisse Théophile Patouillard, Hubert Bourdot i Jean Louis Émile Boudier. Pasjonował się egzotycznymi gatunkami i publikował obserwacje na temat okazów, które otrzymywał ze wszystkich części świata (np. Kamerun, Kongo, Węgry, Saksonia, Polska, Wyspy San Thomé, Samoa itd.) Cechuje go niezwykła dokładność.
Bresàdola jest autorem opisów 1017 gatunków grzybów i około piętnastu rodzajów w około sześćdziesięciu publikacjach, z których prawie wszystkie są napisane po łacinie. Jego zbiory są dziś przechowywane w różnych instytucjach. Muzeum Historii Naturalnej w Sztokholmie ma największą kolekcję (około 30 tysięcy gatunków), niektóre dodatkowe części kolekcji Bresàdoli znajdują się m.in. na uniwersytetach w Waszyngtonie, Trydencie, Uppsali czy Paryżu.