Powierzchnia ciemnoczerwona pokryta białawymi włókienkami, po uszkodzeniu ciemniejąca. Cechy mikroskopijne Wysyp zarodników brązowy, zarodniki elipsoidalne, jasnożółte, o powierzchni słabo lub średnio szorstkiej, 8,7–13 × 5–7 µm. Cheilocystydy butelkowate, z długim dziobem, często prawie główkowate, 30–55 × 5–10 µm, z szyjką o szerokości 2–4 µm. Kaulocystydy wąsko butelkowate, prawie główkowate. Gatunki podobne Podobna olszóweczka łuseczkowata (Naucoria subconspersa) rośnie na podobnych siedliskach, ale jest mniejsza i ma szydlaste cheilocystydy.
Występowanie i siedlisko W Europie olszóweczka szerokoblaszkowa jest szeroko rozprzestrzeniona. Podano jej występowanie także w stanie Waszyngton w USA. W piśmiennictwie naukowym na terenie Polski podano wiele stanowisk.
mykoryzowy. Owocniki występują pojedynczo lub w małych grupkach w lasach i zaroślach pod olszami, w miejscach wilgotnych na ziemi, często wśród mchów. Pojawiają się od czerwca do listopada.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Podziemniczkowate