Ptaki i ludzie (, ) – zbiór opowiadań gruzińskiego pisarza Arczila Kikodze, wydana w 2013 roku. Pisarz otrzymał za nią nagrodę Saba, najwyższą literacką nagrodę w Gruzji.
Narrator, stylizowany na alter ego autora, zamknięty w sobie górski przewodnik, który prowadząc przybyszy przez trudno dostępne tereny Gruzji, snuje opowieści o surowych, skrytych mieszkańcach tych ziem. Jego słuchaczem jest starszy o dwa pokolenia, tajemniczy Anglik, z którym więcej go dzieli niż łączy, i do którego narrator nie kryje swojej rezerwy. Emerytowany agent brytyjskich służb specjalnych występuje tu w podwójnej roli, jest przybyszem z zewnątrz, ale przybyszem, który angażował się osobiście w rozpad ZSRR. Jest przy tym dumny ze swojego zaangażowania, co paradoksalnie właśnie budzi największą nieufność przewodnika. Narrator wciąga go więc w opowieść o rzeczywistości, w której ustrojowy przełom niewiele zmienił, a ludzie żyją w mikrowspólnotach, w których kierują się zawiścią i zemstą. Spotkanie obu bohaterów ma charakter konfrontacyjny: z jednej strony – gorzkie konstatacje przewodnika, z drugiej – entuzjazm jego starszego klienta. Wspólnie wędrują tropami ptaków, ale przede wszystkim stopniowo odkrywają swoje tajemnice.