Jaskinia z wyjątkiem końcowego odcinka korytarza jest sucha, a jej klimat w znacznym stopniu jest uzależniony od środowiska zewnętrznego. Początkowa jej część jest jasna, końcowa ciemna. W oświetlonych partiach jaskini na ścianach rosną glony. Ze zwierząt obserwowano motyle (paśnik jaskiniec Triphossa dubitata, szczerbówka ksieni Scoliopteryx libatrix, rusałka pawik Inachis io), pająki i komary.
Historia poznania i dokumentacji Jaskinia znana była od dawna i często jest odwiedzana. W piśmiennictwie po raz pierwszy wzmiankował ją Z. Ciętak w 1935 r. (wymienił ją w spisie jaskiń południowej części Wyżyny Małopolskiej). Pierwszy jej opis sporządził K. Kowalski w 1951 r. Aktualną dokumentację opracował A. Górny w 2009 r., a plan sporządził M. Napierała. W 1981 r. Sanocka-Wołoszynowa badała florę pajęczakówE.Sanocka-Wołoszynowa, Badania pajęczaków jaskiń Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej. Wrocław: Acta Univ. Wratislav. 1981, 548. Prace Zoologiczne 11: 1-92r, a w 1999 r. A. Pazdur i in. datowali nacieki.
Przypisy
Kategoria:Jaskinie Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej Kategoria:Bębło