W 1653 roku Bohdanów przeszedł w posiadanie Paców, a od 1696 miasteczko należało do Danilewiczów. Po III rozbiorze Rzeczypospolitej w 1795 roku Bohdanów został przydzielony do Imperium Rosyjskiego w wołosti Wiszniewskiej powiatu oszmiańskiego w guberni mińskiej i należał do rodu Czechowiczów.
W XIX w. były to miasteczko i dobra. W 1836 Bohdanów nabył drogą licytacji za dług bankowy Ferdynand Ruszczyc. Urodził tu się, zmarł i został pochowany jego wnuk – malarz Ferdynand Ruszczyc. W 1844 roku w miasteczku wybudowano kościół św. Michała Archanioła.
W dwudziestoleciu międzywojennym leżał ponownie w Polsce, w województwie nowogródzkim, w powiecie wołożyńskimPrzynależność powiatowa zmieniała się. Miejscowość leżała w powiatach oszmiańskim (do 1920) i wołożyńskim (1920 - 1945), w gminie Wiszniew. W 1921 miejscowość liczyła: folwark – 81 mieszkańców, zamieszkałych w 17 budynkach, w tym 80 Polaków i 1 Białorusina. 74 mieszkańców było wyznania rzymskokatolickiego, 6 prawosławnego i 1 ewangelickiego; wieś – 180 mieszkańców, zamieszkałych w 39 budynkach, w tym 177 Polaków i 3 osoby innej narodowościInnej niż polska, białoruska, niemiecka i żydowska. Wśród osób innych narodowości zamieszkujących gminę Wiszniew było 27 Rosjan, 1 Francuz, 1 Rusin i 1 Ukrainiec.