W ciągu następnych dwóch lat, na prośbę Abedina Dino, stworzył około 30 prac przedstawiających Stambuł na potrzeby tureckiego pawilonu na Wystawie Światowej w Nowym Jorku w 1939 roku. W tym czasie opublikował także dwa opowiadania: Masal i Üsera Karargahı w magazynie „Ses”.

W 1939 roku Mualla powrócił do Francji wierząc, że uda mu się utrzymać ze spadku po ojcu. Ze względu na problemy finansowe, nałóg alkoholowy i fobię przed policją, sytuacja życiowa Mualli była coraz bardziej niestabilna. Podczas okupacji Paryża, gdy nie mógł zdobyć papieru, zrywał potajemnie plakaty i malował na ich odwrotach. Mualla tworzył przez pewien czas dla Diny Vierny, która otoczyła go opieką podczas jednego z jego pobytów w szpitalu. Gdy poznał Madame Anglés, która była regularnym nabywcą jego prac, ta zaczęła go wspierać: wzięła go do szpitala, gdy w 1962 roku dostał ataku serca, a później ugościła go w swoim domu w Reillane przy Nicei oraz pokrywała jego wydatki.

Mualla został pochowany we Francji na cmentarzu dla ubogich. W 1974 roku, z inicjatywy prezydenta Fahri Korutürka, jego szczątki zostały przeniesione do Turcji na cmentarz Karacaahmet.

Przypisy

Kategoria:Ekspresjoniści (malarze) Kategoria:Ludzie urodzeni w Stambule Kategoria:Ludzie związani z Paryżem Kategoria:Tureccy malarze Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1967