Książka nie jest napisana pod żadną, z góry obraną tezą. Górecki to reporter-intelektualista, pragnący uzyskać odpowiedź na pytanie „dlaczego”. Próbuje więc zrozumieć co sprawa, że rodzina na Kaukazie pełni, historycznie i społecznie, bardzo ważną rolę, a stół nie jest tylko zwyczajnym meblem. Docieka z czego wynika korupcja i nepotyzm, ale też czy te zjawiska są tożsame z tymi występującymi w innych częściach świata. Idzie też jeszcze głębiej i zadaje pytania, dlaczego Azerowie dali wiarę, że prezydent Azerbejdżanu Hejdar Alijew, zmarły w 2003 r., jest nieśmiertelny. Nurtuje Góreckiego, dlatego do dziś obecna jest w Gruzji afirmacja Stalina. Jednym, z cieszących się popularnością, toastów podczas biesiad jest: „Wypijmy za potomków Stalina. Niech żyją i niech się rozmnażają, żeby geny Dżugaszwilego przetrwały”. W swojej książce bada co wspólnego mają Bałkany z Kaukazem, co łączy Żydów z Ormianami, a także genezę konfliktu o Osetię Południową, Góry Karabach, czy Abchazję.