Po zakończeniu działań wojennych został komendantem Wojskowego Zakładu Karnego w Warszawie, w 1920 roku został zatrudniony w warszawskiej Komendzie Miasta, od 1923 roku – do śmierci był dyrektorem Głównej Drukarni Wojskowej w Warszawie.
Tadeusz Jastrzębiec-Bobrowski był związany z warszawskim środowiskiem fotograficznym – aktywnie uczestniczył w pracach Polskiego Towarzystwa Fotograficznego, będąc jego członkiem rzeczywistym oraz członkiem Zarządu PTF. W latach 1928–1930 oraz w latach 1935–1936 pełnił funkcję prezesa Zarządu PTF. W późniejszym czasie został prezesem honorowym Polskiego Towarzystwa Fotograficznego. W latach 1935–1936 był również prezesem Zarządu Związku Polskich Towarzystw Fotograficznych w Polsce. Był orędownikiem zorganizowanego i zjednoczonego ruchu fotograficznego w Polsce oraz popularyzatorem polskiej fotografii – pisał m.in. artykuły do ówczesnej specjalistycznej prasy fotograficznej.