W 1988 został skierowany do Dębicy, gdzie jako proboszcz parafii Matki Boskiej Anielskiej i dziekan pracował do 1991. Z pomocą parafian wybudował kościół. Wraz z wikariuszami opieką duszpasterską objął też pracowników "Stomilu” w Dębicy oraz chorych w dwóch miejscowych szpitalach. W tym czasie przez siedem lat był również wizytatorem katechetycznym Diecezji Tarnowskiej. Od 1978 aktywnie angażował się w działalność opozycyjnej "NSZZ „Solidarność”” i NSZZ RI „Solidarność”. Uczestniczył w Zjazdach „Solidarności” Regionu Małopolska.

1 czerwca 1991 został przyjęty przez bp. Sławoja Leszka Głodzia do Ordynariatu Polowego (był jednym z dwóch pierwszych przyjętych księży, obok ks. Jerzego Syryjczyka). Był proboszczem katedry polowej Wojska Polskiego, dziekanem Warszawskiego Okręgu Wojskowego, Garnizonu Warszawskiego i Instytucji Centralnych MON, dyrektorem Caritas Ordynariatu Polowego. 14 września 1995 został kapelanem przy Urzędzie Prezydenta RP.