Bolesław Garboś (ur. 14 maja 1920 w Chmielowie, zm. 8 czerwca 1999 w Tarnobrzegu) – polski poeta i prawnik.

Życiorys Jego rodzicami byli Jan i Karolina z domu Strojek. Ojciec był pracownikiem policyjnym, a po II wojnie światowej pracował jako bibliotekarz. Ukończył sandomierskie gimnazjum – Collegium Gostomianum, gdzie uzyskał maturę. Podczas II wojny światowej przebywał w Ciosach, prowadził działalność konspiracyjną. Po II wojnie światowej publikował swoje teksty w prasie, debiutował na łamach „Słowa Polskiego” w 1946 roku. Ukończył studia prawnicze na uniwersytecie we Wrocławiu; po dziesięciu latach starań został przyjęty na aplikację sądową do Kielc. Zamieszkał w Sandomierzu, pracował jako sędzia w sądach wojewódzkich w Kielcach i Tarnobrzegu (w latach 1976–1986). Pierwszą książkę – tom poetycki Nie uchybiając męstwu wydał w 1979 roku. Był członkiem Kieleckiego Oddziału Związku Literatów Polskich od 1997 roku. Zmarł w Tarnobrzegu, został pochowany na Cmentarzu Katedralnym w Sandomierzu;