W 1790 wokół rynku usytuowanych było 21 domów, których właścicielami byli Jędrzej Janiszewski, Paweł Pernalewicz, Grzegorz Rozicki, Joachim Wasiewicz (2 domy), Szymon Praga, Paweł Zieleziński, Iwan Jagielski, Stanisław Markiewicz, Szymon Rowiński, Franciszek Raunacher (burmistrz), Walenty Praga, Jakób Felczyński, Jakób Modrzejowski oraz Jan Przykorski.
W I połowie XIX w., pod zaborem rosyjskim, w bezpośrednie sąsiedztwo rynku na ul. Warszawską przeniesiona została stacja pocztowa, która od ostatniego rozbioru w 1795 pod zaborem pruskim znajdowała się na ul. Krakowskiej.
W 1826 na rynku postanowiono sześć latarni ulicznych o drewnianych słupach zakończonych rewerberami. Postawienie oraz utrzymanie latarni powierzono Moszkowi Gewisgoldowi, zaś dostawcą opału – oleju rzepakowego – był wielokrotnie Chaim Rozenberg. Latarnie wymieniono na żelazne w 1866 oraz zmniejszono ich liczbę o dwie. W 1842 przedsiębiorca Icek Goldberg wybrukował część rynku na wprost od ratusza, zastępując jednocześnie studnie pompami żelaznymi. Dwie z nich były naprawiane w 1856 przez Chaima Goldberga. Jedna studnia istniała jednak jeszcze w latach 20. XX w.
Wg opisu autora monografii Piaseczna z 1933: