Funkcję spaczenia (deplanacji) otrzymamy, odejmując od funkcji funkcję liniową przechodzącą przez punkty i (rys. 6a). Po wykonaniu tej operacji funkcja spaczenia przybiera postać
Maksymalna wartość spaczenia występuje dla i ma wartość
Otrzymany wynik warto porównać z rezultatami uzyskanymi dla zginania według teorii Eulera-Bernoulliego. W tym celu rozważymy belkę wspornikową z rys. 6b. Równania linii ugięcia kąta obrotu przekroju i krzywizny osi mają postać
Największe wartości przemieszczeń występują na lewym końcu belki. I tak
Stąd
Ponieważ zatem dla średniej wartości współczynnika Poissona mamy i ostatecznie
Jak widać, dla belek wysokich wartości przemieszczeń wynikających z deplanacji przekroju poprzecznego mogą osiągać wartości nawet kilkuprocentowe w stosunku do przemieszczeń wywołanych zginaniem.
Wpływ ścinania jest jeszcze większy przy obliczaniu ugięć belek. I tak na przykład dla belki z rys. 6b przy założeniu, że maksymalne ugięcie wywołane ścinaniem siłą wynosi W porównaniu z ugięciem pochodzącym od zginania otrzymujemy
W poniższej tabeli zestawiono procentowy udział ścinania w ugięciu końca wspornika z rys.