Często pozostaje po niej strefa pierścieniowa, która wkrótce zostaje na brązowo wybarwiona od zarodników. Miąższ W kapeluszu dość gruby, miękki, kremowy, ciemniejący po uszkodzeniu, ale nie zmieniający barwy na niebieskawą. Zapach nieprzyjemny, smak lekko gorzki. Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników ciemnobrązowy. Zarodniki ciemnopurpurowo brązowe, 6–8,5 na 4–5,4 µm. Podstawki 4–zarodnikowe. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy 20–50 × 5–8 µm, początkowo brzuchate, potem butelkowate, z powyginaną szyjką grubości 2–3,5 µm. Gatunki podobne Łysiczka ciemnobrązowa jest rozpoznawana przez silnie higrofaniczny, ciemnobrązowy kapelusz, w stanie suchym płowiejący do jasnobrązowego, oraz przez ciemne, mahoniowobrązowe zarodniki. Podobnie jak wiele gatunków łysiczek, ma lepką i łatwo dającą się oddzielić skórkę kapelusza, ale nie zmienia barwy na granatową po uszkodzeniu. Jest kilka podobnych gatunków grzybów: Pospolita kołpakówka szorstkozarodnikowa (Panaeolina foenisecii), która ma higrofaniczną, brązową czapkę, ale jej powierzchnia nie jest lepka.