Po zakończeniu II wojny światowej związany z wrocławskim środowiskiem fotograficznym oraz naukowym – w 1946 roku został asystentem, w czasie późniejszym adiunktem oraz docentem w Katedrze Fototechniki Politechniki Wrocławskiej. Od 1967 roku do przejścia na emeryturę w 1981 roku – kierował Zakładem Fototechniki Instytutu Chemii Organicznej i Fizycznej Politechniki Wrocławskiej.
Uczestniczył w wielu wystawach fotograficznych; regionalnych, ogólnopolskich i międzynarodowych (m.in. IX Międzynarodowy Salon Fotografiki w Warszawie – 1935), jego fotografie doceniano niejednokrotnie akceptacjami, nagrodami (m.in. otrzymał dyplom honorowy na I Polskiej Wystawie Fotografii Ojczystej w Warszawie zorganizowanej w 1938 roku przez Polskie Towarzystwo Fotograficzne. Uczestniczył w pracach jury, m.in. był jurorem w II Wystawie Fotografiki we Wrocławiu, zorganizowanej dzięki staraniom Wrocławskiego Towarzystwa Fotograficznego w 1949 roku.