Alfonso Camillo De Romanis OESA (ur. 12 marca 1885 w Genazzano, zm. 18 stycznia 1950 w Ivi) – włoski duchowny rzymskokatolicki, augustianin, biskup, zakrystian papieski, wikariusz generalny Państwa Watykańskiego.
Biografia 20 maja 1900 wstąpił do Zakonu Świętego Augustyna. 6 czerwca 1901 złożył śluby zakonne. 25 lipca 1907 otrzymał święcenia prezbiteriatu i został kapłanem swojego zakonu. 19 grudnia 1920 otrzymał doktorat z teologii. Mieszkał w różnych klasztorach augustiańskich: najpierw w Carpineto Romano, następnie w kolegium św. Moniki w Rzymie, kolegium św. Trójcy w Viterbo, gdzie przez dłuższy czas nauczał. Później powrócił do Rzymu, tym razem do klasztoru S. Maria del Popolo, a następnie klasztoru św. Stefana, gdzie był proboszczem. Następnie piastował urząd wiceproboszcza S. Agostino i proboszcza S. Prisca.
Prowadził działalność dydaktyczną z filozofii, fizyki, historii kościelnej, teologii i prawa kanonicznego. Wielokrotnie był mistrzem nowicjatu i definitorem rzymskiej prowincji augustianów. Był płodnym pisarzem esejów o tematyce pobożnościowej i historycznej, głównie dotyczącej jego zakonu.