Onė Baliukonė (ur. 1 czerwca 1948 w miejscowości Kančėnai, w rejonie olickim, zm. 20 listopada 2007 w Wilnie) – litewska poetka, pisarka, tłumaczka i malarka. Odznaczona Orderem Wielkiego Księcia Giedymina za wybitne zasługi dla państwa litewskiego.

Życiorys Onė Baliukonė uczęszczała do szkoły średniej w Daugach. W 1970 roku ukończyła naukę na Uniwersytecie Wileńskim, gdzie studiowała język litewski i literaturę. Była redaktorem w magazynie „Moksleivis” i w tygodnikach „Dialogas” i „Dienovidis”. Od 1975 roku była członkiem Związku Pisarzy Litewskich. W latach 2000–2001 miała kilka wystaw swoich prac malarskich.

Pierwsze wiersze opublikowała w 1967 roku. Pierwszy tom poezji Laukinės vaivorykštės został wydany w 1971 roku a kolejny Viltisw 1976 roku. Wczesna twórczość charakteryzuje się emocjonalną otwartością i poczuciem jedności człowieka z naturą. W tomie Iš kelio dulkių prezentuje etyczny maksymalizm, samotność i romantyczną osobowość narażoną na cierpienie. W późniejszych pracach ukazuje świat harmonii, spokoju, przemijania i metafizyczność. W swojej twórczości wplatała także motywy chrześcijańskie.