Blok południowowielkopolski – jednostka geologiczna w południowo-zachodniej i środkowo-zachodniej Polsce będąca fragmentem platformy zachodnioeuropejskiej.
Położenie geologiczne Od południowego zachodu graniczy z blokiem dolnośląskim, a dokładniej z blokiem przedsudeckim i perykliną Żar linią uskoku środkowej Odry. Od północnego wschodu graniczy poprzez strefę uskokową Dolska ze strukturą Koszalin-Chojnice. Na zachodzie kontynuuje się na obszarze Niemiec, a na południowym wschodzie graniczy prawdopodobnie poprzez uskok Pilica-Grójec z blokiem górnośląskimEwa Stupnicka, Marzena Stempień-Sałek: Geologia regionalna Polski, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, wyd. 4 zmienione, Warszawa 2016, .
Budowa geologiczna W obrębie bloku południowowielkopolskiego wyróżniono swa piętra strukturalne: starsze − eokambryjsko-staropaleozoiczne i młodsze − karbońskie. Skały eokambru i starszego paleozoiku, to skały metamorficzne: fyllity, łupki kwarcowo-serycytowe i łupki kwarcowo-hematytowe, łupki serycytowe z hematytem, zieleńce i łupki amfibolowe, a także silnie zdiagenezowane skały osadowe: średnioziarniste piaskowce typu waki litycznej o spoiwie krzemionkowo-węglanowo-ilasto-żelazistym o wieku środkowo i górnodewońskiego (żywet - fran).