Wasilij Siergiejewicz Władimirow (ros. Василий Сергеевич Владимиров, ur. 9 stycznia 1923 we wsi Diaglewo w powiecie nowoładożskim w guberni piotrogrodzkiej, obecnie w rejonie wołchowskim w obwodzie leningradzkim; zm. 3 listopada 2012 w Petersburgu) – rosyjski matematyk.
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopa, który zginął podczas wojny ZSRR z Niemcami. W 1937 skończył 7-letnią szkołę w Nowej Ładodze, później uczył się w technikum hydrologiczno-meteorologicznym, jednocześnie w 1939 ukończył rabfak (fakultet robotniczy) Ludowego Komisariatu Przemysłu Ciężkiego w Leningradzie, po czym podjął studia na Leningradzkim Uniwersytecie Państwowym. Po ataku Niemiec na ZSRR pracował przy budowie fortyfikacji pod Leningradem, a 28 sierpnia 1941 został powołany do Armii Czerwonej, we wrześniu 1941 skierowano go do batalionu obsługi lotniska pułku obrony przeciwlotniczej Sił Powietrznych Frontu Leningradzkiego (później 13 Armii Powietrznej), a od grudnia 1944 służył w obronie przeciwlotniczej Leningradu. Od 1944 należał do WKP(b). W 1945 został zdemobilizowany, w 1948 ukończył Leningradzki Uniwersytet Państwowy, później pracował w Leningradzkim Oddziale Instytutu Matematyki Akademii Nauk ZSRR, od 1950 pracował w Biurze Konstruktorskim-11 w mieście Arzamas-16 (obecnie Sarow) jako pracownik naukowy, kierownik grupy i szef działu.