Medal Niepodległości (tur. İstiklâl Madalyası) – pierwsze i do 1967 jedyne odznaczenie Republiki Turcji mające charakter wojskowo-cywilny.

Historia Już w 1920 kemalistyczny parlament i rząd zapowiedziały ustanowienie pamiątkowego odznaczenia za zasługi w trwającej wojny o niepodległość Turcji. Medal Niepodległości ustanowiony został 21 listopada 1923. Zgodnie z ustawą odznaczenie miało być nadawane weteranom wojny narodowowyzwoleńczej walczącym na wszystkich jej frontach między majem 1919 a wrześniem 1922, a także cywilom zaangażowanym w pomoc Siłom Narodowym. Ustawa ta jednocześnie znosiła wszystkie ordery i odznaczenia Imperium OsmańskiegoDo 1967 Medal Niepodległości był jedynym odznaczeniem Republiki Turcji..

Medal Niepodległości został nadany 95 261 razy. Oprócz żołnierzy i cywili zasłużonych w czasie wojny medalem nagrodzono jednostki wojskowe oraz Kahramanmaraş, Gaziantep, Şanlıurfa i İnebolu.

Wygląd i zasady noszenia Medal Niepodległości ma wygląd owalnego medalionu o wymiarach 35 × 40 mm. Kruszec stanowi pozłacany mosiądz o masie 15,55 gramów.