Po 1945 kamienice połączono, a klatka schodowa w kamienicy środkowej stała się wspólną dla obu zewnętrznych budynków.
Kamienica nr 7
thumb|left|250px|Kamienica 7-9, widok od strony wschodniej, 2008 Kamienica narożna o wymiarach 4,4 x 10 m. Jego pierwsza fasada wykonana była w stylu barokowym, choć jego podpiwniczenie sięga okresu wczesnego renesansu a nawet gotyku (zachowane relikty z tego okresu należą teraz do restauracji Spiż). Przed 1743 rokiem była to 3-kondygnacyjna kamienica o dwóch traktach. Po przebudowie budynek uzyskał cztery kondygnacje. Część zachodnia (szersza) była czteroosiowa pokryta dachem mansardowym ze szczycikiem. W zewnętrznej osi, na parterze znajdowało się przejście do Smatruza, a obok niego umieszczono portal prowadzący do budynku z datą "1743"Widok Kamienicy nr 7 z portalem i przejściem do Smatruza. Od strony północnej kamienica miała szerokość dwóch osi okiennych i zwieńczona była szczytem z trójkątnym tympanonem.
Podczas działań wojennych w 1945 roku kamienica została zniszczona. Została odbudowana według projektu Jadwigi Grabowskiej-Hawrylak, w połączeniu z kamienicami 8 i 9, gdzie klatka schodowa znajdowała się w kamienicy środkowej.