Idąc przez miasto architektka zauważa dziwniejsze zmiany, takie jak dźwięki cenzurujące wypowiadane przez nią przekleństwa, i zdaje sobie sprawę, że utknęła w komedii romantycznej dozwolonej od trzynastego roku życia.
Natalie próbuje odtworzyć okoliczności, które doprowadziły ją do utraty przytomności, w nadziei, że pomoże jej to wrócić do poprzedniego życia. Usiłuje przekonać ludzi w metrze, by ją napadli. Gdy jej starania nie przynoszą rezultatów decyduje się skoczyć pod pociąg i zostaje powstrzymana przez Oficera Zgrabnego. Kobieta mówi, że nie potrzebuje ratunku, a policjant informuje ją, że nie ratuje jej tylko aresztuje za omijanie bramki. Na posterunku Natalie może wykonać tylko jeden telefon, a ponieważ nie pamięta numerów swoich przyjaciół i współpracowników postanawia podrzucić w powietrze płatki zawierające numer Blake’a. Spadają we właściwej kolejności. Blake odbiera ją z więzienia i zaprasza na randkę. Natalie stwierdza, że znalezienie prawdziwej miłości może zakończyć jej uwięzienie w rom-comie i akceptuje zaproszenie.