Géza Mészöly (ur. 18 maja 1844 w Sárbogárd, zm. 11 listopada 1887 w Jobbágyi) – węgierski malarz.
Życiorys Urodził się w rodzinie szlacheckiej. Jego ojcem był Imre Mészöly, sędzia trybunału, a matką Juliánna Kenessey. Po ukończeniu szkoły podstawowej w Sárbogárdzie, pierwszą część gimnazjum ukończył w Hajdúszoboszló, a dalej kontynuował naukę w Kolegium Reformackim w Debreczynie. Już w wieku szkolnym dużo rysował i malował. Jego zdolności zauważył debreczyński nauczyciel rysunku Kálmán Kallós i zachęcił go do kariery artystycznej. Po ukończeniu gimnazjum, zachęcony przez rodziców, uczył się w debreczyńskiej akademii prawa, a następnie w 1866 r. przepisał się na peszteński uniwersytet. thumb|left|Balatoni halásztanya 1877 thumb|Portret malarza Gézy Mészölya. Drzeworyt Zsigmonda Polláka thumb|Faluvége 1877 Dezső Malonyai w artykule w czasopiśmie Művészet szczegółowo opisał początki kariery Gézy Mészölya. W 1867 r. Antal Ligeti, strażnik muzealny, zauważył młodego panicza, który kopiuje obrazy. Dzięki pomocy Ligetiego, Mészöly trafił do Wiednia, gdzie został studentem Akademii, a naukę ukończył w 1872 r. W 1873 r. przeprowadził się do Monachium, gdzie miał swoją pracownię. W 1882 r. przebywał w Paryżu, a od 1885 r. znowu mieszkał w Budapeszcie.