Po raz ostatni aktor pojawił się na filmowym ekranie 3 lutego 1940 roku jako Eduardo Grassi w filmie Calling Philo Vance. Na Broadwayu grywał jeszcze okazjonalnie w czasie wojny i tuż po jej zakończeniu. Wybuch II wojny światowej spowodował, że aktor zrezygnował z rozwijającej się kariery aktorskiej na rzecz nowej działalności – radiowej.

Praca w radiu W 1942 roku Edward Raquello rozpoczął pracę w nowo utworzonej rządowej rozgłośni radiowej Stanów Zjednoczonych Głos Ameryki. Szybko awansował z szeregowego spikera na stanowisko dyrektora programowego i regionalnego producenta-nadzorcę Biura Informacji Wojennej. Pełnił tę funkcję w latach 1942–1945, po czym przeniesiono go do Departamentu Stanu. W kwietniu 1951 roku został mianowany asystentem szefa działu produkcji Biura ds. Nadawania Międzynarodowego, w lutym 1954 roku kierownikiem ds. rozwoju programowego, a w styczniu 1955 roku specjalistą ds. informacji. Przez większość działalności Raquella dla Głosu Ameryki podlegał mu dział europejski, przede wszystkim audycje nadawane dla Związku Radzieckiego. Odpowiadał też za koordynację pracy korespondentów zagranicznych. W rozgłośni pracował do 1968 roku, w którym przeszedł na emeryturę.