Pierwsze freski, wykonane przez Krackera w 1742 r. w kościele zamkowym pw. św. Marcina w Grazu nie zachowały się. Pierwotnie był związany z warsztatem malarskim w Brnie. Po 1749 r. pracował tam m.in. wspólnie z Josefem Thaddeusem Rotterem (1701–1763). Później zaczął pracować na własny rachunek. Jak wskazują zachowane sygnatury artysty, w latach 1750–1752 działał on w południowej części Moraw, zajmując się malarstwem ołtarzowym. Przebywał m.in. w Znojmie, gdzie się ożenił. W 1752 r. przeniósł się na ówczesne Górne Węgry, gdzie wykonał swe pierwsze prace dla klasztoru premonstratensów w Jasovie.

W l. 1754–57 wykonywał freski dla kościołów klasztornych paulinów (Vranov nad Topľou i Šaštin) oraz franciszkanów (Nižná Šebastová). W l. 1760–1761 przebywał w Pradze, gdzie wbrew zastrzeżeniom i protestom praskiej gildii malarskiej, wykonał freski w nowym jezuickim kościele św. Mikołaja na Małej Stranie.

Po powrocie na Górne Węgry, w l. 1762–1764 stworzył swe najważniejsze dzieło: rozległą dekorację malarską klasztoru premonstratensów i należącego do niego kościoła św. Jana Chrzciciela w Jasovie.