Wówczas z obu stron do bramy dołączone były typowe dla japońskich świątyń ogrodzenie wykonane z drewna i gliny.
Brama Niō-mon Prowadząca do głównego pawilonu brama Niō-mon pochodzi ze świątyni Honkoku-ji, gdzie służyła jako brama południowa. Pochodzi z ery Jōwa, przypadającej na lata 1345–1350. Nazwa wywodzi się od dwóch strzegących wejścia przed demonami strażników Niō. Rzeźby boskich strażników mają po 210 cm wysokości i są prawdopodobnie wykonane przez XIII-wiecznego buddyjskiego rzeźbiarza Unkei (1151–1223).
Główny pawilon Główny pawilon został zbudowany z drewna pochodzącego z zamku Fushimi. Do 1932 roku budynek pokryty był dachówkami dwóch typów, płaskimi i esówkami (styl hon-gawara), po renowacji wykonano pokrycie z samych płaskich dachówek (styl hira-gawara). Przy pawilonie głównym usytuowana jest dzwonnica. Pochodzi z 1642 roku z czasów czwartego przeora świątyni, Nissena. Oryginalny dzwon został zarekwirowany na potrzeby armii w czasie II wojny światowej. Obecny pochodzi z 1973 roku.