thumb|Pierwsza strona postanowienia z 31 stycznia 1946 o proklamacji konstytucji Jugosławii Konstytucja Jugosławii z 1946 roku – ustawa regulująca ustrój prawny Federacyjnej Ludowej Republiki Jugosławii w latach 1946–1953.
Konstytucja została uchwalona przez zdominowane przez komunistów Zgromadzenie Ustawodawcze 31 stycznia 1946, kończąc proces przejmowania przez komunistów władzy w Jugosławii. Była to pierwsza konstytucja w tzw. krajach demokracji ludowej.
Jeszcze przed uchwaleniem tej konstytucji Josip Broz Tito, który objął władzę w Jugosławii po wyzwoleniu jej spod okupacji, przeprowadził szereg zmian prawnych, które prowadziły do zmiany ustroju. W 1945 uchwalono ordynację wyborczą, która ograniczała prawa opozycji. Powołano także rządy krajowe w sześciu republikach, które później miały stać się ludowymi republikami w ramach federacji jugosłowiańskiej. W wyborach do Zgromadzenia Ustawodawczego można było głosować na kandydatów z tylko jednej listy - zdominowanego przez komunistów Frontu Ludowego. Na swoim pierwszym posiedzeniu wybrane Zgromadzenie proklamowało powstanie Federacyjnej Ludowej Republiki Jugosławii, co w praktyce oznaczało formalne zniesienie monarchii.