W miejscu obecnej kamienicy pierwotnie znajdowały się dwie oddzielne kamienice (15a i 15b) o fasadzie klasycystycznej, choć ich rodowód sięga okresu baroku: w przedniej części znajduje się zasypana barokowa piwnica o wymiarach 5,5 x 9,1 metra. Ściany i sklepienie zostały zbudowane w wątku niderlandzkim (holenderskim). Pierwsza miała szerokość 8,5 metra i powstała w pierwszej połowie XVIII wieku. Była pięciokondygnacyjna, okapowa. Druga o szerokości ok. 5 metrów była czterokondygnacyjna i w formie klasycystycznej powstała ok. roku 1800. W 1825 oba budynki zostały przebudowane i połączone w jedną kamienicę.
Po 1945
Podczas działań wojennych w 1945 roku kamienica nie uległa większym zniszczeniom. Podczas jej remontu przeprowadzonego pod okiem architekta Stanisława Koziczuka kamienica została obniżona do czterech kondygnacji i pokryta dwukondygnacyjnym dachem mansardowym; w osi został dodany szczyt z trójkątnym tympanonem.
Przypisy
Uwagi
Bibliografia
A-15