Północne zgrupowanie białych pod dowództwem Anatolija Piepielajewa wycofywało się w tej sytuacji do Wierchoturja, południowe, dowodzone przez Radolę Gajdę, do Czelabińska. Zanim jednak grupa Piepielajewa dotarła do celu, 19 lipca zgrupowanie Tomina zdobyło ważną stację kolejową Jegorszyna, zaś siły lewego skrzydła 3 Armii wkroczyły do Wierchoturja. Następnego dnia główne siły 3 Armii umocniły się na linii Jegorszyna-Niewjanskoje-Wierchoturje. Do nacierających wojsk czerwonych dołączali miejscowi robotnicy, sympatyzujący z bolszewikami. Ostatnie oddziały Armii Syberyjskiej wycofały się w kierunku Jałutoworska i Tobolska.

Po zakończeniu operacji głównodowodzący Armii Czerwonej Jukums Vacietis opowiadał się, z poparciem komisarza obrony Lwa Trockiego, za zatrzymaniem działań ofensywnych i przejściem do obrony. Lenin jednak, przekonany przez dowódcę Frontu Wschodniego Siergieja Kamieniewa, zdecydował o kontynuowaniu pościgu za wojskami Kołczaka. Spór o dalszą strategię walki z Kołczakiem zakończył się w lipcu 1919 r. aresztowaniem Vacietisa i powierzeniem Kamieniewowi jego dotychczasowego stanowiska.