Dzwonnica Mapa Jacopa de’ Barbari ukazuje wieżę, prawdopodobnie wzniesioną podczas drugiej przebudowy, zwieńczoną iglicą w kształcie głowy cukru i czterema sterczynami. Obecna wieża pochodzi z rozbiórki tej starej dzwonnicy w 1775 roku i jest jedyną w Wenecji, która wznosi się na dachu kościoła.
Wnętrze mały|240px|Wnętrze Wnętrze, składające się z prezbiterium i pojedynczej, kwadratowej nawy, jest pozbawione kolumn, które oddzielały trzy nawy w poprzednim budynku. Oświetlenie zapewnia podwójny rząd identycznych okien, przedzielonych na dwie, niemal identyczne strefy złoconym, drewnianym gzymsem z 1587 roku.
Prezbiterium Prezbiterium, zbudowane na planie prostokąta i przykryte sklepieniem krzyżowym, jest flankowane dwiema bocznymi kaplicami wychodzącymi na pojedynczą nawę. Projekt części ołtarzowej prezbiterium oraz ołtarza głównego (obu ukończonych w 1666 roku) jest przypuszczalnie dziełem Giuseppe Sardiego. W ołtarzu głównym znajduje się obraz Girolama da Santacroce Koronacja Maryi Dziewicy wśród świętych: Juliana, Floriana i Pawła Pustelnika (1544). Na ścianach prezbiterium wiszą obrazy Cud św. Juliana podczas męczeństwa (lewa) i Męczeństwo św. Juliana (prawa), oba pędzla Antonia Zanchiego z 1674 roku.