Hordyński dużo wysiłku wkładał w szkolenia pracowników i studentów.
Całe życie interesował się problematyką bibliotekarstwa muzycznego, wymieniał się doświadczeniami z kolegami po fachu w kraju i za granicą. Pracował naukowo i zawodowo, jednej i drugiej sprawie poświęcając tak samo dużo czasu. Został powołany (w 1948 r.) na współpracownika Komisji Muzykologicznej Polskiej Akademii Umiejętności, był też członkiem Rady Naukowej oraz Sekcji Źródeł Towarzystwa Imienia Fryderyka Chopina. W 1949 roku podczas Roku Chopinowskiego organizował wystawę i w związku z tym pojechał do Francji w celu zebrania odpowiednich materiałów. Wiele publikował. Większość powojennych artykułów poświęcił Fryderykowi Chopinowi, ogłosił nieznane wcześniej listy Chopina do A. Cichockiego, czy uważane długo za zaginione młodzieńcze Wariacje D-dur Chopina na temat pieśni Moore'a. Był autorem życiorysów dla Polskiego Słownika Biograficznego.
W 1954 roku został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi za swe osiągnięcia zawodowe.
Był żonaty z Anną z d. Siedlecką. Mieli syna. Władysław Hordyński zmarł śmiercią samobójczą 4 stycznia 1968 w miejscu pracy.