Antônio Gonçalves Dias (ur. 10 sierpnia 1823, zm. 3 listopada 1864) – brazylijski poeta, prawnik, dziennikarz, etnograf i teatrolog. Jego patriotyczny wiersz „Piosenka z Wygnania” (Cancao do Exilio) zyskała mu tytuł narodowego poety Brazylii. Zajmował się również badaniem języków Indian brazylijskich i brazylijskiego folkloru.
Biografia Urodził się w gospodarstwie na wsi blisko miasta Caxias w stanie Maranhão, był synem João Manuela Gonçalves Diasa, przedsiębiorcy handlowego i Vicêncii Ferreiry. W wieku 12 lat zaczął uczyć się w prywatnej szkole: łaciny, francuskiego i filozofii. Pracował też w sklepie ojca jako pracownik fizyczny. W roku 1838 wyjechał do Portugalii, gdzie kontynuował naukę w szkole średniej, a w 1840 podjął studia prawnicze na Uniwersytecie w Coimbrze. Po skończeniu studiów w 1845 wrócił do Brazylii i rozpoczął pracę jako nauczyciel historii i łaciny w Rio de Janeiro. Równocześnie pracował jako dziennikarz, krytyk literatury oraz pisał teksty do przedstawień teatralnych.
W 1852 rozpoczął pracę dla Ministerstwa Spraw Zagranicznych i wyjechał do Europy, aby studiować metody edukacji publicznych w różnych krajach. Opracował tam również słownik języka Indian Tupi.