Antoniego oraz ludzi z Xagħry mieszkających podczas epidemii pod namiotami, namalowany został przez ks. Salv Bondiego w 1816 lub 1818. W 1847, podczas renowacji kościoła, zbudowana została galeria organowa.
II wojna światowa W 1942, podczas długotrwałego nalotu bombowego, kościół został zniszczony. Zdekonsekrowany przez biskupa Gozo Mikiela Gonziego, po odbudowie ponownie poświęcony we wrześniu 1947 przez biskupa Giuseppe Pace. thumb|Kościół widziany z boku. Zwraca uwagę „wystająca” nowa fasada, która jest szersza od kościoła Okres powojenny W 1955 powiększono plac przed kościołem, a biskup Pace ponownie go poświęcił 13 listopada tego samego roku. Znany gozański artysta Wistin Camilleri wykonał statuę św. Antoniego w otoczeniu zwierząt. Ponownie w 1988 lub 1993 kościół przeszedł transformację. Przebudowana została jego fasada oraz dobudowana wieża–dzwonnica. Według jednych zmiany te wymazały oryginalność i prostotę kaplicy z 1601, według innych – aktualna fasada ma lepszą prezencję.
Architektura Wygląd zewnętrzny Fasada kościoła jest ozdobiona czterema pilastrami jońskimi. Główne drzwi kościoła, do których prowadzi kilka schodów, oflankowane są dwiema wolnostojącymi kolumnami jońskimi, na których wspiera się proste belkowanie oraz trójkątny fronton.