Po zakończeniu wojny, w listopadzie 1918 został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Od lipca do 21 grudnia 1919 był dowódcą batalionu zapasowego 2 pułku Piechoty Legionów. Następnie w 3 pułku Piechoty Legionów był p.o. dowódcy batalionu zapasowego do 2 września 1920, ponownie do 25 listopada 1920, po czym został zastępcą dowódcy batalionu oraz znów od 7 listopada 1921 był etatowym dowódcą batalionu zapasowego. Od lutego 1920 do stycznia 1921 był dowódcą batalionu zapasowego w 11 pułku piechoty. W późniejszych latach 2. był oficerem 6 pułku Strzelców Podhalańskich w Stryju, w którym w 1923 był p.o. dowódcy II batalionu (w stopniu kapitana), następnie awansowany na stopień majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923 w 1924 był dowódcą II batalionu. Do 1928 pozostawał oficerem 6 psp. Z dniem 31 marca 1928 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 jako major w stanie spoczynku był przydzielony do Oficerskiej Kadry Okręgowej nr I jako oficer pełniący służbę w Straży Granicznej i pozostawał wówczas w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Ciechanów.