W takiej sytuacji mogą oni odczuwać, że sprawiedliwość społeczna, o której mowa, nie wystąpiła.
W celu ustalenia, czy doszło do wymierzenia sprawiedliwości dystrybutywnej, jednostki często zwracają się ku normom dystrybutywnym swojej grupy. Norma to standard zachowania, który jest wymagany, pożądany lub określony jako normalny w obrębie danej grupy. Jeżeli nagrody i koszty są alokowane zgodnie z wyznaczonymi normami dystrybutywnymi, to oznacza, że nastąpiła sprawiedliwość dystrybutywna.
Pięć typów norm dystrybutywnych Pięć typów norm dystrybutywnych określił i zdefiniował Donelson R. Forsyth. Do tych norm zalicza się:
1) Równość – bez względu na wkład wszyscy członkowie grupy powinni otrzymać równy udział w nagrodach/kosztach. Idea równości wspiera fakt, że osoba, która wniosła 20% zasobów do grupy, powinna otrzymać tyle samo, co osoba, która włożyła do grupy swój wkład w wysokości 60%.
2) Kapitał – wyniki osób powinny być oparte na ich wkładzie. Dlatego osoba, która zainwestowała dużą ilość wkładu (np. swój czas, pieniądze, energie) powinna otrzymać więcej od grupy niż ktoś, kto wniósł bardzo mały wkład.