Architektura i wyposażenie To budowla drewniana konstrukcji zrębowej, orientowana, dwudzielna. Trójbocznie zamknięte prezbiterium na rzucie prostokąta i rzadko spotykany trójnawowy korpus z obszerną kruchtą od frontu i niewielką przybudówką od południa. Świątynia nakryta dachami dwuspadowymi nad prezbiterium i nawą z osobnymi kalenicami. Na dachu korpusu nawowego wieżyczka na sygnaturkę z latarnią o cebulastej kopułce.
Wnętrze nakryte płaskim stropem z fesetami. Dwie wąskie nawy boczne wydzielone arkadowo połączonymi parami słupów. Ściany i strop ozdobione polichromią o motywach figuralno-ornamentalną z XIX w. W nawie na stropie przedstawienie św. Katarzyny patronki kościoła. W zakrystii na stropie przetrwały fragmenty ornamentów wykonanych techniką patronową. Chór muzyczny o wybrzuszonej linii balustrady założony nad kruchtą. Przeniesione do nowego kościoła wyposażenie powróciło na swoje miejsce. Najcenniejsze to: barokowy ołtarz główny z połowy XVII w., rokokowe ołtarze boczne, gotycka kropielnica z XV/XVI w., ambona oraz obrazy z XVII/XVIII w..
Otoczenie Od strony wschodniej znajduje się murowana parawanowa dzwonnica.
Przypisy
Kategoria:Drewniane kościoły w województwie podkarpackim Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Katarzyny Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie przemyskim Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Dubiecko Kościół Kategoria:Zdesakralizowane kościoły w województwie podkarpackim