Wnętrze nakrywa strop płaski modrzewiowy, przy ścianie północnej jest umieszczona współczesna modrzewiowa empora muzyczna podparta dwoma słupami.
Podczas II wojny światowej świątynia została uszkodzona, natomiast po zakończeniu wojny została zniszczona i obrabowana. Zachowały się tylko ruiny. W 1972 roku nowy proboszcz ksiądz Czesław Sampławski po objęciu funkcji zwrócił uwagę na możliwość odbudowania świątyni, z której zachowały się tylko ruiny. Już w styczniu 1974 roku odbyło się spotkanie z przedstawicielami Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków i została sporządzona dokumentacja, na podstawie której można było zrekonstruować kościół. Po sporządzeniu dokumentacji można było rozpocząć prace budowlane przy odbudowie świątyni. W tym samym roku został powołany Komitet Odbudowy Kościoła w Warnicach.
W latach 1974–1976 kościół został odbudowany dzięki staraniom wspomnianego wyżej księdza Czesława Sampławskiego i wysiłkom parafian. Świątynia odzyskała w dużej części pierwotny wygląd – głównie okna i ściany wykonane z czerwonej gotyckiej cegły utkane kamieniami polnymi. Taka odbudowa zyskała aprobatę ze strony konserwatora zabytków.