Morfologia Trzon Średnica 1–4 cm, początkowo wypukły, potem płaski. Powierzchnia sucha, ciemnobrązowa lub rdzawobrązowa, gęsto pokryta ziarnistymi łuskami, łatwo obkruszającymi się. Na brzegu często zwisające resztki osłony. Pod wpływem KOH staje się czerwony, potem czarny. Sole żelaza barwią go na oliwkowo. Blaszki Zwykle przyrośnięte, dość gęste, początkowo białawe, potem rdzawobrązowawe. Ostrza często postrzępione. Trzon Wysokość 3–4 cm, grubość poniżej 0,5 cm, walcowaty. Powierzchnia jasna, pokryta ziarnistymi łuskami, jak kapelusz, ale często mniej gęsto. Zazwyczaj posiada pierścień. Miąższ Cienki. Zapach niewyraźny, smak łagodny, gorzki lub metaliczny. Cechy mikroskopowe Zarodniki 6–9 × 4–5 µm, gładkie, mniej lub bardziej eliptyczne, w KOH żółtawe do brązowawych, w odczynniku Melzera żółtawe. Podstawki wąsko maczugowate, 4–sterygmowe. Pleurocystyd brak. Cheilocystydy liczne, w dolnej części cylindryczne, w górnej zakończone bulwiastym rozszerzeniem 100 × 16 µm (co najmniej ponad 50 µm długości), w KOH hialinowe do rdzawobrązowych. Skórka kapelusza zbudowana ze strzępek prawie kulistych lub nieregularnych, o średnicy do 36 µm, w KOH rdzawo brązowych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Płomienniczek rdzawobrązowy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.