Model 100 miał być wersją pośrednią w liczbie zabieranych pasażerów. Model Fokker 70 był najmniejszym z przedstawicieli rodziny JetLine. Jej największym przedstawicielem miał być Fokker 130. Liczba 130 oznaczała liczbę pasażerów, jaką nowa konstrukcja mogłaby zabrać na pokład. Model 100 został oblatany w 1986 roku zaś jego mniejszy brat, Fokker 70, w roku 1993. Zaraz po wprowadzeniu na rynek wersji 70, holenderski producent zaczął realizować projekt 130, który wstępnie planowano wprowadzić na rynek na przełomie 1997 i 1998 roku. Tymczasem, na początku lat 90. XX wieku, rynek samolotów komunikacji regionalnej zaczął być coraz bardziej konkurencyjny. Pojawiły się nowe konstrukcje kanadyjskiego Bombardiera i brazylijskiego Embraera. Z drugiej strony, pomimo bardzo dobrych wyników sprzedażowych, holenderska spółka odnotowywała straty finansowe. 27 kwietnia 1993 roku, chcąc ratować sytuację, Fokker oficjalnie nawiązał współpracę z niemieckim producentem Deutsche Aerospace AG (DASA), będącym już mocno zaangażowanym w produkcję samolotów Fokker 70. DASA odpowiedzialna była za budowę kadłuba maszyny. Niemiecka firma miała nabyć udziały holenderskiego rządu w pakiecie większościowym oraz zasilić kapitał Fokkera.