Z uwagi na zasięg dialog społeczny może mieć wymiar międzynarodowy, krajowy, regionalny, branżowy lub zakładowy. Podstawowymi zasadami takiego dialogu są niezależność i równowaga poszczególnych stron, zaufanie i dążenie do kompromisu, a także działanie zgodne z obowiązującym prawem. Dialog społeczny może mieć formę negocjacji, konsultacji, opiniowania lub informowania. Przedmiotem dialogu społecznego jest przede wszystkim wspólne kształtowanie stosunków zawodowych, warunków pracy, płac, świadczeń socjalnych, jak również innych zagadnień polityki gospodarczej, będących w zainteresowaniu i kompetencji wszystkich stron, a także stosunków między partnerami i ich wzajemnych zobowiązań.
Dialog społeczny w Polsce Podstawową funkcją dialogu społecznego i obywatelskiego w polskich warunkach jest zwiększenie legitymizacji społecznej. Przykładem jest możliwość zaprezentowania opinii publicznej stanowiska wyrażanego w trakcie negocjacji społecznych, a więc wykorzystywanie dialogu społecznego do poprawy wizerunku społecznego lub zwiększania liczby członków przez organizacje społeczne. W przypadku strony rządowej negocjacje mają często skrywane cele polityczne (np. związane ze zbliżająca się kampanią wyborczą) lub kompensują słabości rządu.