Pod koniec 1963 roku wróciła do Niemiec, gdzie dalej pracowała jako nauczycielka. Cztery lata później wyjechała ze swoim mężem Hermannem Wilcke do Kolumbii, gdzie przez pięć lat uczyła w Deutsche Schule Barranquilla. W 1972 roku wróciła do Niemiec ze swoim dwuletnim synem. Od tego czasu mieszka w Schlitz. Do przejścia na emeryturę w 1989 roku pracowała tam jako nauczycielka. Jednym z jej uczniów był późniejszy dziennikarz i pisarz Florian Illies. W 1998 roku uzyskała stopień doktora na Uniwersytecie we Frankfurcie nad Menem z rozprawą „Vergessene Jugendschriftsteller der Erich-Kästner-Generation”.
Jest autorką około dziewięćdziesięciu powieści dla dorosłych, dzieci i młodzieży. Wiele z nich dotyka kwestii Trzeciego Świata, ochrony środowiska i ruchu antynuklearnego. W latach 90. napisała serię książek dla młodzieży poruszających kwestię narodowy socjalizmu, którego skutki sama doświadczyła jako młoda osoba. Za swoją twórczość otrzymała wiele nagród literackich, w tym Deutscher Jugendliteraturpreis.
W powieści Die Wolke Pausewang opisuje doświadczenia ofiary promieniowania po super-GAU w niemieckiej elektrowni jądrowej. Na podstawie powieści nakręcono w 2006 roku film Chmura.